Ten huize van… Henri en Pauline

Hallo iedereen, deze maand ben ik getipt geweest van een Biestenaar over een andere Biestenaar. Roddels? Neenee, we gaan ons niet verlagen maar als die ene zegt dat er een interessante babbel kan plaatsvinden zijn we er als de kippen bij voor een kennismaking.

We zijn te gast bij Henri Demeestere. En nu zou ik graag een vlieg in jullie huiskamer willen zijn. Wat zou ik horen ? “Wie es dadde ?” Henri, gehuwd met Pauline vader van twee pagadders, woont op de Biest en werkt bij de firma Stas. Bij de meesten onder ons is die info dan nog onvoldoende. Terecht, maar als ik zeg dat ‘dat den dienen is’ die op onze zaterdagmarkt staat in dat klein karreke, die een oester en champagne aan de man brengt: Bar Henri. Ach ja… “da’s den dienen” zullen jullie nu tegen elkaar zeggen.

Allez Henri, stel je eens voor naar onze lezers, van ’t Biesteneirke.
Dat is nu eens wat ik niet graag doe. Wat wil men weten ? ’t Meeste heb jij al neergepend in je inleiding. Ik heb school gelopen in Waregem en euuh… heb je in het verleden nog gehoord van de Gentse Neuzekesoorlog ? Wel, één van de kemphanen was m’n pa. Dat was een hele historie toen, héél veel weet ik er ook niet van, daar ik nog een kind was. Wat pa nog verteld heeft was dat die gehele heisa koren op de molen was voor de media, die dat uiteraard fel uitvergrootte. Wel heeft hij mij altijd meegegeven dat bij eender welk conflict de communicatie uiteindelijk de enige uitweg is.

Vanwaar het idee van Bar Henri ?
De mensen die met Gent vertrouwd zijn zullen zeker al gehoord hebben van de blauwe kiosk. Dat heeft mij altijd getriggerd, waarom komen mensen daar samen, wat is de meerwaarde om buiten, rechtstaand, soms in regen en wind, zon of kou een glas te staan drinken? Dit zou toch ook mogelijk moeten kunnen zijn op de Waregemse markt. Met de gedachte “Wie niet waagt niet wint” trok ik naar het stadsbestuur met mijn aanvraag.

Had je geen tegenwind van de lokale horeca ?
Is er zoiets niet van: “Goeie afspraken maken goeie vrienden” ? Toch even meegeven dat alle producten die ik verkoop aangekocht worden bij lokale handelaars, van wijn tot oesters, dat is één. Daarnaast geef ik mee dat ik op de middag, om 13.30 uur afsluit en vaak zie ik dat klanten hun babbeltje dan afronden in een nabijgelegen horecazaak. Ik vind dat een dergelijke samenwerking een mooie kruisbestuiving is, niet?
Mag ik choqueren? Schrikken oesters en champagne de Waregemse marktbezoeker niet af ?
Ik zou het spijtig vinden, zeer spijtig dat dit iemand zou weerhouden om eens langs te komen. Iedereen – en onderlijn dit maar dubbel – iedereen is bij mij welkom. Al is het om een artisanaal biertje of eender wat te nuttigen, het accent van mijn opzet ligt op het sociale gebeuren. Trouwens, ik merk een andere tendens in het uitgangsleven bij jongeren, ze houden het meer op quality time. ‘k Verduidelijk mij even, we hebben het allen druk-druk-druk en komt er wat tijd vrij, dan mag dat wat meer kwalitatief zijn. Op de zaterdagmarkt, ouders met kleine kinderen spreken al eens af met vrienden en blijven wat keuvelen, vóór het kraam en dit bij een glaasje en een hapje tot de middag want ja … dan snel naar huis… de kindjes moeten in bed.

Met dit concept word je toch veel gevraagd op privéfeesten ?
Och, zonder op te scheppen, maar er gaat geen zaterdag voorbij of ik krijg die vraag te horen en het antwoord is steevast nee. Bar Henri blijft een exclusief marktgebeuren. Voor mij is het een uitlaatklep, me onder de mensen begeven, een babbelke doen met Gerda en Nicole bijvoorbeeld, dat schept voor mij voldoening. Ik weet wel dat er meer uit te halen is, maar waar stopt het dan.

Om af te sluiten, waar sta je het liefst met Bar Henri?
Ach je bedoelt op het marktplein of op de Zuidboulevard. Voor mij maakt dat weinig uit, het één is het één en het ander het ander, ieder voordeel heeft zijn nadeel. Het maakt niet uit, let wel ik spreek voor mijzelf.

Henri, bedankt om ons te woord te staan, succes verder en … tot op de markt!