Ten huize van… percussionist Emmanuel Vandewynckele

Hallo iedereen, nog alles goed met jullie ? Deze maand mochten we even binnenglippen bij Emmanuel Vandewynckele. Een speciaal iemand… niet bepaald maar wel een superenthousiaste en gedreven iemand, eenmaal aan het vertellen is het moeilijk hem te stoppen, enkel de hond des huizes slaagt hierin met zijn geblaf, de aandacht naar hem toe te buigen.

Om met een klassieke opener van wal te steken: je bent een geboren en getogen Biestenaar.
Zeker, het wiegje stond in de Kollebloemstraat waar m’n moeder een kapsalon uitbaatte. Wel geen school gelopen op de wijk, nee, omwille van een praktisch kantje vloog ik naar Nieuwenhove. Weet je, oma woonde recht op de school en zoals eerder gezegd, ma was zelfstandig en voor de naschoolse opvang was dat een stuk makkelijker, zo zie je maar. Na mijn middelbaar heb ik een opleiding tot medisch laborant genoten. Wel een tijdje weggeweest van de Biest, maar van zodra we op dit stukje bouwgrond gestoten waren hebben Karlien en ik hier vrij snel gebouwd, heb ik haar ten huwelijk gevraagd en… kindjes maar ja… die komen vanzelf zeker. Op vandaag werk ik in de IT-sector. Ik zie je wenkbrauwen al fronsen en begrijpelijk ook. Ik werkte in een hospitaal als medisch laborant en door mijn ‘nogal’ grote interesse voor al wat computer is, sprong ik blijkbaar in het oog van mijn huidige werkgever en ‘alzo’ heb ik de overstap gemaakt.

Emmanuel, muziek spelen zegt je wel iets?
Zeer zeker. Als jonge knaap van acht trok ik naar de muziekschool – snu heet dat de muziekacademie zeker ? Van opleiding ben ik percussionist, slagwerker als dat duidelijker is voor u. De jeugdharmonie, de harmonie, de Kortrijkse brassband heb ik allemaal doorlopen en op vandaag ben ik aangesloten in Vichte en Beveren-Leie en maak ik deel uit van een dweilorkest.

En nu tussen ons beste lezer, nog nooit gehoord van een dweilorkest ? Geen nood, ik ook niet, dus gaan we over tot het raadplegen van de moderne multimedia. We bladeren zonder blozen in de vrije encyclopedie Wikipedia en wat lezen we ? “Een dweilorkest of dweilband is een muziekkapel bestaande uit blazers en slagwerkers. De muziek die gespeeld wordt is vaak carnavalesk, maar in ieder geval feestelijk. Ook wordt er door het uitdunnen van de landelijke carnavalhits, steeds vaker gegrepen naar arrangementen van bekende wereldhits.” Zo… dat weten we nu ook weer.

Ik meen hierover een artikel – een tijdje geleden – te hebben gelezen, kan dit ?
’t Doet me deugd dat te horen, onze groep heet Ze Quaffeurz. De groep zelf bestaat al een veertiental jaar, ikzelf maak maar een tiental jaar deel uit van de groep. De groep is op een ludieke wijze ontstaan, aan de toog. Naar aanleiding van een of ander feest werd aan een aantal Beverse muzikanten gevraagd om de feestelijkheden muzikaal te omkaderen en van het één kwam het ander. Vandaag telt de groep 14 muzikanten.

Wat moet ik mij bij Ze Quaffeurz voorstellen ?
Maakt me niet uit, maar voor ons zijn er toch enkele belangrijke pijlers. Het genre… alles wat in is, van schlagers tot eender wat, ambiance brengen. Niet alleen het muzikale maar ook het visuele aspect van het optreden is voor ons belangrijk. Om nog eens terug te keren op het muzikale luik, is het ook zo dat we eisen – niet alleen voor onszelf – maar ook van een ander dat er perfect gespeeld wordt. Ook één van de redenen dat we toch internationaal hoog scoren op wedstrijden.

Wedstrijden ?
Jawel, een tijdje geleden zijn we wereldkampioen geworden binnen het genre. Er is daar toch ook wel een leuke anekdote aan verbonden. Ambitie om aan wedstrijden deel te nemen hadden we zeker niet, leute en plezier maken was wel een must. Een groepslid had eens gelezen dat er jaarlijks in Oostenrijk, dichtbij Salzburg, een Woodstock-achtig evenement voor dweilorkesten doorging. Met het busje en onze instrumenten wij richting Oostenrijk. Man, man de ervaring die we daar hebben opgedaan was voor ons de max. Daar hebben we gezien, gehoord, geproefd van hoe een hedendaags dweilorkest te werk gaat.

Komen jullie veel samen ?
Wekelijks wordt er gerepeteerd, afhankelijk van de optredens. Dat er, in het voorbije jaar met corona heel wat optredens geannuleerd zijn hoef ik u niet te zeggen, maar voorheen hadden we toch 30 tot 50 optredens per jaar. Is er een optreden gepland, dan kan de frequentie van de repetities stijgen. Ik heb het al gezegd, de lat ligt hoog. Op vandaag hebben we binnen ons repertoire meer dan 120 nummers, die ieder van ons zonder partituur uit het hoofd speelt. Laat staan dat we ook nog bezig zijn met nieuwe hits te herschrijven naar ons orkest toe. Nee nee, stilzitten doen we niet, ’t is een hobby hé !

’t Verbaast me wel dat ik jullie nog niet aan het werk gezien heb.
Dan ben je iemand die niet veel buitenkomt, wat ik betwijfel, maar we waren reeds in Dranouter, Nacht van de Humor, laatst nog op de hondenzwemming in Senteboas. Waar men ons vraagt gaan we heen. Voor een podiumshow van anderhalf uur of een wandelconcert, een braderij, huwelijksfeest, bedrijfsevenement,… U vraagt, wij… blazen. Er staan wel een paar mooie projecten klaar maar ik ga de spreekwoordelijke tip van de sluier nog niet oplichten. Wil je ons dan toch nog aan het werk zien, dan verwijs ik je graag door naar het Youtubekanaal waar er toch wat beeldmateriaal van ons te vinden is.

Zo, Emmanuel, ‘k zie dat de dochter graag zou aanschuiven aan de tafel voor het avondeten, dan maken wij ons maar uit de voeten. Van harte bedankt voor de vrij gemaakte tijd en aan u en de ganse familie een prettig eindejaar gewenst.

Reporter Marnix en fotograaf John

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *