Ten huize van… Aurèle Vandendriessche

Nood breekt wet maar door de Corona maatregelen verliep onderstaand interview met marathonloper Aurèle Vandendriessche via mail. Rik Vandendriessche tikte de antwoorden van zijn vader uit, waarvoor dank.

We gaan met Aurèle, in juli wordt hij 88 jaar, een flink stuk terug in de tijd, naar eind de jaren ’50. Het gaat in onderstaand artikel daarbij hoofdzakelijk over atletiek, maar ook over voetbal en wielrennen. Wist je dat Aurèle 3x deelnam aan de Olympische Spelen ?

Aurèle, Essevee ligt jou nauw aan het hart. De prestaties waren vóór Nieuwjaar véél beter dan erna. Wat is de oorzaak volgens jou ?
Ik heb mij dit seizoen zitten ergeren aan de tv. Soms agressief spel met het mes tussen de tanden en de daaropvolgende wedstrijd weer zielloos spel, aan wandeltempo tegen de slechtste ploegen met laterale passes en terugspeelballen op de doelman en voorzetten waar niemand staat. Ze hebben de geschikte spelers niet om met oprukkende backs te spelen, want deze achterlijn is veel te traag en wordt eenvoudig voorbij gelopen.

Wordt Jelle Vossen volgend seizoen de topscorer van weleer ?
Ik vrees ervoor, tenzij men de geschikte spelers zal halen. Een aanvaller van het type Jelle Vossen moet niet teveel terugvallen tot aan de defensie maar moet aanspeelbaar zijn in de aanval.
Je volgt veel sportwedstrijden op tv. Kan het zijn dat we – door het coronavirus – nog voor zeer lange tijd geen voetbal meer zien op onze Belgische velden ?
Vergeet het maar. In maanden geen voetbal, tenzij zonder publiek. Ik kan het mij niet voorstellen, want wij hebben deze keer te maken met een zeer dodelijke en gemakkelijk overdraagbare ziekte. Ik volg bijna elke sport op tv want ik kom bijna nooit meer buiten. Dit jaar zal ik meestal op mijn honger blijven zitten.

Ook de Olympische Spelen worden uitgesteld tot 2021. In welke discipline waren er medaillekansen ?
Ik denk dat ze een beetje te optimistisch zijn in hun voorspellingen, vooral omtrent diegenen die met moeite het geëiste minimum gehaald hebben. Ik weet verdomd goed waarover ik het heb. Zelfs de allerbesten moeten dat jaar in die beslissende dag het hoogste peil halen tegen de ganse wereldtop. Het ziet er zeker zeer goed uit voor Nina Derwael (turnen), de mannelijke hockeyploeg, misschien het zeilen en het wielrennen (maar wie ?).

Mogelijks met Remco Evenepoel. Wat is jouw idee over hem ?
Een enorm talent die daarenboven de gave heeft dat hij enorm kan afzien. Het is te hopen dat hij gezond blijft en geen grote tegenslag mag kennen. In dat geval voorzie ik voor hem een grote carrière vooral als ronderenner want zo een licht manneke zal zeker goed kunnen klimmen.

Je nam 3x deel aan de Olympische Spelen. Wanneer en waar gingen die door en vertel eens iets over jouw resultaten…
In 1956 in Melbourne: ik had nog maar 1x een marathon gelopen en werd in laatste instantie aan de selectie toegevoegd, dus de ervaring was nul. De omstandigheden bij de start: een gloeiende hitte. Die dag werd ik onwetend geflikt door de verzorgende masseur van de wielrenners die mij de nodige versterkende vitaminen bezorgde, om de 10 km te nemen. Nietsvermoedend werd alles met de nodige drank vlak voor de start ingenomen. Het resultaat was dat ik 30 km fluitend liep, het zag er schitterend uit. Plots kreeg ik opkomende steken in de buik, was helemaal niet moe; maar elke pas was alsof ik een dolk in de lever kreeg, ik kon enkel nog stappen. Ik was nog zeer goed. Ik heb de laatste 12 km al snelwandelend afgelegd en was aan de aankomst nog 21e. Na de aankomst heb ik aan de dokter van de Olympische ploeg gezegd dat zoiets niet normaal was. Er volgde een uitgebreid onderzoek. De verzorger van de wielrennersploeg werd levenslang geschorst en de dag erna heeft geen enkele wielrenner nog prijs gereden…

In 1960 in Rome. Ik was de favoriet want ik had in 1958 en 1959 de Ronde van Rome gewonnen. De voorbereiding en conditie waren zeer goed. Ik moest aan de 20ste km een tablet zout (tegen de krampen) lopend trachten binnen te krijgen en 100 meter verder zou iemand staan met drank om door te spoelen. Wij liepen toen na 25 km nog met 3 aan de leiding. Helaas was er niemand met drank te zien. Ook niet aan de 30ste km. Hij was er niet op tijd geraakt. Uit ontgoocheling heb ik toen plots opgegeven want de droom was voorbij.

In 1964 in Tokio. Ik had in 1963 en 1964 de grootste marathon (Boston) tegen de allerbesten van de wereld, gewonnen. De verwachtingen in België waren dan ook zeer groot. Helaas, het ganse jaar volgde de ene kwetsuur na de andere. Ik had een pijnlijke achillespees, van de ene dokter naar de andere, zelfs bij kwakzalvers. Na een bezoek aan kraker Mamadou in Roubaix kon ik zelfs geen stap meer lopen. Twintig jaar later hebben ze vastgesteld dat die vent mijn bekken moet gebroken hebben. Ik heb nog geprobeerd om er in Tokio het beste van te maken en ben nog 7de geëindigd. De Olympische Spelen zijn, wegens omstandigheden, niet zo denderend geweest. Ze vinden slechts om de 4 jaar plaats en je moet geluk hebben dat je fysieke toestand dat jaar optimaal is.
Tijdens de EK’s had je méér succes met 2 zilveren medailles ?
In 1958 werd ik 11de in Stockholm. In 1962 in Belgrado heb ik een beetje dom gelopen. De Rus Baikov was groot favoriet. Ik heb mijn wedstrijd volledig op hem afgesteld. Toen de Brit Kilby voorsprong nam dacht ik dat Baikov zou reageren maar dat deed hij niet. Dan ben ik van hem weggegaan maar het was te laat en schoot ik iets tekort. Ik ben te fris geëindigd op de 2de plaats. In 1964 in Boedapest: ik was gans de eerste helft van het seizoen gekwetst geweest en had de KBAB gevraagd om niet te moeten starten. Mijn enige training was dagelijks bijna 100 km met de fiets. Op 2 weken voor het EK was plots alle pijn volledig verdwenen en heb ik nog 10 dagen getraind als een gek. Tijdens de wedstrijd heb ik te veel op reserve gelopen omdat ik vreesde van de volle afstand niet aan te kunnen. Ik werd 2de na de Brit Hogan maar ik was aan de aankomst nog veel te fris. Dat mag niet als je geklopt bent. Ik moest meer risico’s genomen hebben. Ik heb dat jaar nog een enorme periode gekend en overal alles met groot gemak en met grote voorsprong gewonnen.

Wat doet dat met een mens als Koning Boudewijn je per telegram feliciteert voor die zilveren medaille in Belgrado ?
Koning Boudewijn was mijn beste maat. Ik heb van hem 5 telegrammen met felicitaties gekregen. Ik ben zelfs in 1962 bij hem en Koningin Fabiola in het Koninklijk Paleis ontvangen geweest. Een eenvoudige en innemende man die intens meeleefde met mijn zware trainingsarbeid en prestaties.

Zijn er marathons waarvan je kan zeggen “Had ik deze op een andere manier aangepakt, ik had ze ook gewonnen” ?
Vooral die 2de plaatsen op het EK konden achteraf bekeken beter. Zeker als je weet dat ik door de 2 Britten nadien nooit meer ben geklopt.

In het volgende Biesteneirke heeft Aurèle het over zijn 2 overwinningen in Boston en het wereldrecord op de 30 km op de piste van het Regenboogstadion.