Kinderopvang Biezeke

tekst: Rik Verhaeghe

Sinds een aantal jaren huist de kinderopvang van de school in een zijbeuk van de nabijgelegen kerk. De vele kinderen die er –bijna- dagelijks komen, amuseren zich er rot. Ook de verantwoordelijken Griet Remaut en Marjolijn Demey jeunen zich er wreed. Tijd voor een gesprek.

“Biezeke is onderdeel van vzw Kindercentrum, waarvan de hoofdzetel zich trouwens ook op de Biest bevindt (in de oude gebouwen van Enfinity, rv). Veel uitleg bij de naam hoef ik niet te geven, wetende dat er ook o.a. een Lindeke, Beverke, Gezelleke en Koekoekje is”, zo vertelt Griet.

Griet, wanneer ben je begonnen als kindbegeleidster ?
Ik ben begonnen in september 1993. De opvang bevond zich toen in de Biestschool, meer bepaald in de turnzaal. Ik kon in de beginperiode beschikken over 3 tafels en 9 stoelen, voor ieder kind 1 stoel. Er was ook weinig materiaal voorhanden, maar gaandeweg kregen we meer speelgoed van het Kindercentrum en ook ouders brachten wel eens speelgoed mee. Acties om speelgoed in te zamelen of zelf aan te kopen, hebben we gelukkig nooit moeten organiseren.
Ik stond alleen in voor de opvang van de kinderen, tot er meer dan 30 waren. Vanaf dan stond een collega me bij. Marjolijn is er dan een 6-tal jaren geleden, na het overlijden van voormelde collega, bij gekomen.

Waarom is de kinderopvang verhuisd van de school naar de zijbeuk van de kerk ?
Na een inspectiebezoek op school, bleek dit niet meer te mogen in de turnzaal. Een turnzaal is nu eenmaal om te turnen en er stonden nogal vaak toestellen in de weg, wat uiteraard de veiligheid niet ten goede kwam. In allerijl werd een noodoplossing gezocht en vrij gemakkelijk gevonden. De kinderopvang verhuisde naar de zijbeuk van de kerk, amper enkele tientallen meter van de turnzaal. De beginmaanden waren zeker niet eenvoudig: er was geen toilet aanwezig, dus de eerste maanden waren de kinderen aangewezen op een werftoilet dat naast de kerkmuur stond. Er waren nog zware gordijnen tussen de huidige opvang en de kerk, die vervangen werden door schuifdeuren. De verwarming, inclusief buizen en radiatoren, diende te worden verplaatst. Het 1ste jaar heb ik dan ook veel verbouwingen en stof meegemaakt. Maar… de samenwerking tussen de school, kerk en opvang is bijna uniek te noemen. Ik zou het eigenlijk een soort mini-gemeenschap durven noemen.

Wanneer kunnen de kinderen hier terecht ?
’s Morgens gaan de deuren van de opvang open om 7 uur. Tot de schoolbel om 8.30 uur mogen de vroege vogeltjes hier naar hartenlust spelen. Na het laatste belsignaal van de dag – om 16 uur – zijn de rakkers terug welkom tot uiterlijk 18.15 uur. Ook op schoolvrije dagen zijn we een hele dag van de partij.
We vangen kindjes op van 2,5 tot 12 jaar. Op werkdagen zijn er dat gemiddeld tussen de 50 en 65. Op vrijdag een 20-tal minder en de woensdagnamiddag 15 à 18 kinderen. Het soepele ouderschapsverlof zal hierin wel een rol spelen. Het is wel leuk om te zien hoe de oudere kinderen veel zorg dragen voor de kleintjes.

Je bent ondertussen 24 jaar bezig met de opvang. Merk je bepaalde evoluties op ?
Ja zeker, eerst en vooral in de digitale vooruitgang. Vroeger werd alles nog op lijsten genoteerd, nu wordt ieder kind in- en uitgecheckt met een simpele druk op de laptopknop. De factuur krijgen de ouders niet meer via het kind, maar online in de mailbox. Ook de betaling gebeurt nu niet meer contant, maar via overschrijving, heel vaak zelfs via domiciliëring. Een trend die alleen maar toe te juichen is, uiteraard.
Het aantal kinderen dat naar de opvang komt blijft de laatste jaren zo goed als gelijk. Wel merk ik een verschuiving op in de afhaaltijd. Waarschijnlijk vraagt de werkgever meer flexibiliteit van zijn personeel. Een leuke anekdote: toen de firma Bekaert nog bestond, kon je je klok er bijna op gelijk zetten, want dan kwamen een massa werknemers hun kind(eren) ophalen enkele minuten na de ploegenwissel om 17 uur. Op enkele minuten tijd was het hier heel wat kalmer.

Heeft het weer invloed op het humeur van de kinderen ?
Bij langdurige periodes van regen en wind, blijven de kinderen binnen en na een aantal dagen merk je wel meer ruzie op. Vanaf het ogenblik dat de weersomstandigheden dit toelaten, spelen we op de afgesloten parking t.h.v. de ingang of het speelplein. Niet alleen het weer heeft een invloed op hun humeur: wanneer de oudere kinderen examens hebben, of er zijn speciale evenementen in school (boerderijklassen, themaweken, bezoek van Sinterklaas,…) kan het er rumoerig aan toe gaan. Maar alle opstootjes worden met de glimlach en een vriendelijk woord opgelost.

Van het speelplein gesproken: jullie hebben vanuit de opvang een brief geschreven naar het stadsbestuur met de vraag om het speelplein op te knappen en beter te onderhouden. Wat was de reactie hierop ?
Even ter verduidelijking: het zijn de kinderen van het 5de en 6de leerjaar die in de opvang verblijven die een brief geschreven hebben. De vraag kwam eigenlijk van hen, maar ik merk toch ook wel dat veel ouders, die geregeld op het speelplein langskomen, vragende partij zijn. De brief werd in juni gestuurd, maar hierop hebben we nog geen reactie gekregen. Ook onze naaste buren – de Don Boscoschool en het sob De Roose – zouden maar al te graag een beter onderhouden omgeving willen zien. Heel recent werd, vermoedelijk ’s nachts, graffiti aangebracht, dus actie is dus nu wel noodzakelijk.

Tijdens het gesprek op het speelplein op vrijdagnamiddag bleek plots 1 paar kinderschoenen op overschot. Vandaar de logische vraag: blijft er regelmatig kledij slingeren ?
Er wordt hier geregeld van kledij gewisseld, onder de kinderen welteverstaan . Het gebeurt dat een kind met een gelijkaardig jasje van een ander naar huis gaat, maar meestal komt dat de dag erna wel in orde. Vandaag was er een vader die zijn dochter, die op het speelplein op haar blote voeten aan het spelen was, in de autozetel geplaatst heeft, zonder op te merken dat ze haar schoentjes niet aan had. Een telefoontje en een aantal ogenblikken later is alles opgelost. Vandaar dat het handig is dat alle kledij genaamtekend is, of voorzien van het klassymbooltje. Verloren kledij gaat terug naar de school en wat op het einde van het schooljaar niet opgehaald werd, verdwijnt in de kledijcontainer.

Baptist (9 jaar)
Ik zit op de school Biest in het 4de leerjaar bij juffrouw Sylvie. Ik kom bijna iedere avond na de school naar de opvang tot rond 17.30 uur. Ik kom hier al vanaf het 1ste kleuter. Ik kom graag naar de opvang en wil soms niet naar huis. Er zijn nog klasgenootjes van mij aanwezig.

Alyssa (9 jaar), Emma (6 jaar) en Louise (9 jaar)
Wij zitten ook op de school Biest, in dezelfde klas als Baptist. Emma zit in het 1ste leerjaar bij juf Caroline. Emma en Louise zijn zussen.
Wij komen allemaal sinds de kleuterklas naar de opvang, soms ’s morgens, soms ’s avonds of allebei. Emma komt soms niet altijd even graag en wil graag een ballenbad en glijbaan in de opvang. Louise wil een dierentuin, omdat ze van paarden houdt. Alyssa tenslotte wil een bowlingbaan.