GR129, wandelen dwars door België (deel 5)

Eind 2020 begonnen we aan een tocht dwars door België: de GR129. Een wandeltocht die ons zal leiden van Brugge in het noordwesten tot Aarlen in het zuiden van ons land.
In de vorige editie van ’t Biesteneirke kon je lezen hoe we onze 4de etappe afwerkten. Starten deden we op de Markt van Oudenaarde onder een stralende zon. We maakten kennis met de mythe van Hanske De Krijger – de lokale volksheld – die werd vereeuwigd in het bronzen beeld op de belforttoren. Vervolgens wandelden we door de Vlaamse Ardennen en staken net na het Muziekbos de taalgrens over. Via de bedding van een oude spoorlijn bereikten we het eindpunt van onze dagtocht, de Moulin Du Cat Sauvage in Ellezelles. Onze tocht loopt vanaf hier enkel nog over grondgebied Wallonië. Het Vlaamse gedeelte van de GR129 is afgewerkt. Hoog tijd om dat Frans van onder het stof te halen.

Etappe 5: Ellezelles – Ath (26 km)

De startplaats van onze vijfde etappe – de Moulin du Cat Sauvage (in het Nederlands: de Kattenmolen) – ligt net over de taalgrens. De grens met Ronse is vlakbij. Het betreft een beschermd monument waarvan de gemeente Ellezelles – op wiens grondgebied hij ligt – eigenaar is. De molen werd gebouwd in 1750 en is in de loop der jaren verschillende malen gerestaureerd. Heden wordt hij nog wel eens bediend door een vrijwillige molenaar. De “kat” vinden we terug op de top van de molen en doet dienst als windwijzer.
De eerste kilometers van onze tocht blijven we op grondgebied Ellezelles. Over deze gemeente valt één en ander te vertellen. Elk jaar vindt hier (tenzij corona daar uiteraard een stokje voor steekt) de heksensabbat plaats. Een evenement ter nagedachtenis aan de heksenexecutie die plaatsvond in 1610. Verschillende obscure figuren zoals heksen, de duivel en de weerwolf, zakken dan af naar Ellezelles en trakteren de bezoekers op een waar licht- en klankspektakel.
Bovendien valt er nog een ander bijzonder verhaal te vertellen over Ellezelles. De inwoners gaan er namelijk prat op dat de bekende detective Hercule Poirot – het hoofdpersonage uit de boeken van Agatha Christie – in Ellezelles zou zijn geboren. Ze menen dit te kunnen bewijzen aan de hand van een geboorteakte! Hercule zou op 1 april (?) 1850 geboren zijn in het gezin van Jules Louis Poirot en Godelieve Van Prei (?). Dat Agatha Christie tijdens de Eerste Wereldoorlog Belgische vluchtelingen heeft verzorgd, is bekend, maar zou zij haar boeken geïnspireerd hebben op een bestaand persoon? Het is en blijft een raadsel. Feit is alvast dat u in Ellezelles kunt genieten van een lokaal gebrouwen biertje met de toepasselijke naam Hercule.
Wij wandelen intussen rustig door de straten van Ellezelles. Weinig auto’s in het straatbeeld. Dat zijn we wel even anders gewoon. We hebben een mooie zonnige dag getroffen. We bemerken echter steeds meer mountainbikers op ons pad. Vaak horen we ook Nederlands spreken. Deze streek is misschien minder bekend dan de Vlaamse Ardennen, maar bevat ook heel veel mooie veldwegen. En niet te vergeten, we zijn nog steeds in het Pays des Collines (“het land van de Heuvels”). Alles is hier dus aanwezig voor de getrainde mountainbiker om zijn geliefde sport te beoefenen.
Plots valt ons oog op een bijzonder huisje met het opschrift “’La maison des Chôrchiles”. Het blijkt het atelier van kunstenaar Jos De Smedt te zijn. De naam “Chôrchiles” verwijst naar de “Sorcières” van Ellezelles (de heksen van Ellezelles). Hier komt de folklore van Ellezelles – het “heksendorp” – helemaal tot leven. In de tuin staan prachtige houten beelden van duivelse figuren en andere gedrochten. Aan de boom “zweeft” een heks op haar bezemsteel mee met de wind. Grote spinnen versieren de zijwand van het huisje. Deze fijne plek moeten we uiteraard op beeld vastleggen en we nemen even de tijd om de kunstwerken te aanschouwen.
Hierna volgen een aantal korte passages door bosgebied. Een blik op de kaart van Ellezelles toont veel “groene longen”. We nemen plaats op de trappen van een kerkje, de “Chapelle du Bois-Hellin”, voor onze lunchpauze. De zon staat inmiddels hoog aan de hemel. We voelen ons ver weg van alle drukte. Wat moet het hier rustig wonen zijn!
We vervolgen onze tocht en zetten koers richting Ath (in het Nederlands “Aat”). Ook daar viert folklore hoogtij. De stad is immers bekend om zijn Reuzenstoet (de “Ducasse” van Ath), een jaarlijks evenement dat veel kijklustigen lokt. Het betreft bovendien een eeuwenoude traditie. De eerste vermelding van een processie gaat terug tot 1399! Als u meer te weten wil komen over de Ducasse van Ath, kunt u terecht in het Reuzenhuis. Het lokale museum leert zijn bezoekers hoe deze traditie werd overgedragen generatie op generatie, hoe deze reuzen worden gemaakt, etc.
Na een passage door de deelgemeenten Mainvault en Bouvignies, worden we – via het jaagpad langs de Dender – richting het centrum van Ath geloodst. Na vele kilometers wandelen over de landelijke paden van Ellezelles en de rustige wijken en deelgemeenten van Ath, naderen we inmiddels stedelijk gebied. De GR-wegwijzers zijn nu plots een stuk moeilijker te vinden. We moeten onze aandacht erbij houden. De rood-witte strepen kunnen zich immers in een stedelijk landschap op veel plaatsen bevinden (op muren, op verkeerspalen, …). Het pad leidt ons een paar smalle straatjes in om ons vervolgens – langsheen de 16de eeuwse kerk Saint-Martin – tot op de Grote Markt van Ath te brengen. Op deze plaats vloeien veel straten samen. Hier bevinden zich bovendien veel horecazaken en winkels. Het kost ons even tijd om het juiste pad te vinden, maar via een smal doorgangetje worden we naar het historische hart van de stad gebracht. We wandelen langsheen de oude stadswallen. Voor ons zien we de Burbanttoren, een overblijfsel uit de Middeleeuwen. De bijna 20 meter hoge toren diende de Graaf van Henegouwen te beschermen tegen zijn belagers uit Vlaanderen en Brabant. De site is vrij goed bewaard gebleven. We maken een kleine extra lus – de trappen omhoog – om dit bouwwerk van dichterbij te bekijken.
Eenmaal terug op de route worden we – via een klein stadsparkje – gebracht tot bij de eindpunt van onze dagetappe, het station van Ath. We kloppen af op 26 km. We nemen plaats op een bankje om nog even na te genieten, tevreden over de mooie route die we vandaag mochten afleggen. Inmiddels zijn we weer een aantal stappen dichter bij ons einddoel Aarlen. Wordt ongetwijfeld vervolgd…

Beelden van onze vijfde etappe kunnen worden gevonden op mijn YouTube kanaal. Surf naar www.youtube.be en typ in de zoekbalk “Maxime Korber” om mijn kanaal te vinden. Als u een rechtstreekse link wil naar het filmpje van onze vijfde etappe, kunt u volgende URL gebruiken: https://youtu.be/NDqDOS5Yyjo

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *