De roddelende klokkentoren: Zusters Vianney en Marie-Claireplein ?

Beste Biestenaars
Met de krop in de keel heb ik op 8 maart “d’ende klokke” laten luiden. Zuster Marie-Claire is van ons heen gegaan. Hiermee is het hoofdstuk “de zusterkes van de Biest” definitief afgesloten. Meer dan 50 jaar waren zij een vaste waarde op de Biest. Een onafscheidelijk duo, totaal verschillend van karakter, maar ze vulden elkaar perfect aan. Actief waren ze in de parochie, zeven dagen op zeven en van ’s morgens vroeg stonden ze de pastoors bij (toen waren er in de week nog ochtendmissen). Pastoors kwamen en gingen, maar de zusterkes bleven hier op post. Actief waren ze ook op school. Van in de beginjaren van de Don Bosco school waren ze vaste pionnen. Zelfs toen ze op pensioen waren bleven ze ten dienste van de school. Actief waren ze ook bij vele activiteiten op de Biest, ze bezochten zieken en ouderen en hadden hier vele vrienden. Duizenden keren heb ik ze hier op het kerkplein zien voorbij wandelen, steeds met twee, altijd samen. Enkel om te overnachten trokken ze naar hun klooster in de Keukeldam. Na het overlijden van zuster Vianney verslechtte ook de gezondheid van zuster Marie-Claire en kon ze niet meer naar de Biest komen. Ja, ik heb een traantje weggepinkt toen ik het nieuws van haar overlijden vernam. Jammer dat de begrafenisdienst niet in onze kerk kon doorgaan, de Biest was immers haar echte thuis.
Ondertussen is er veel veranderd hier op het kerkplein. De parochie Sint Jozef heeft opgehouden te bestaan. De Sint Michielsbeweging heeft nog enkele jaren voor activiteit gezorgd, maar is nu ook vertrokken naar andere oorden. De kerk werd ontwijd en zal een nieuwe bestemming krijgen. En hier sta ik nu, een kerktoren zonder kerk, verweesd naast een deels leeg gebouw. Gelukkig kunnen de kinderen van de school de zijvleugels gebruiken als kinderopvang en als refter. ‘k Zie zo graag dat jonge volkje hier, zij zorgen voor wat leven op het kerkplein. Oei, wat zeg ik “kerkplein” ?? Is dit nog een kerkplein ? Hoe gaan we het plein nu noemen ? “Schoolplein” of “Torenplein” ? Oh, ik weet iets beter : “zusters Vianney en Marie-Claire plein”, dit als erkenning voor wat zij voor de Biest betekend hebben. Het plein verbond immers ‘hun’ school en ‘hun’ kerk.
Wat gaat er nu met mij gebeuren? Eerst vreesde ik dat ik onder de sloophamer zou terecht komen, maar dat is gelukkig niet gebeurd. Ik heb nu wel schrik dat ik mijn klokken, mijn trots, zal kwijt geraken. Mijn collega-toren op de markt in Waregem, je weet wel die van de Sint Amandus en Blasius kerk, droomt ervan een beiaard te huisvesten. Hij is op zoek naar bijkomende klokken en ‘k heb hem al zien loeren naar mijn dierbaarste bezit. Maar nee, dat nooit ! Ik heb de klokken nodig om de Biestenaars te laten weten welk uur het is ! Ik wil nog nuttig zijn voor de Biest. Eerst was ik de “kerk-klokkentoren”, nu enkel nog “klokkentoren”, zonder klokken zou het enkel nog “toren” worden, nee, dat overleef ik niet !
Binnenkort is het Pasen. Mijn klokken trekken jaarlijks naar Rome om er de paaseieren op te halen voor de kinderen van de Biest. Zullen mijn ontwijde klokken er nog welkom zijn ?
Het is hier dus aanpassen aan de nieuwe situatie. Wees gerust : jullie klokkentoren blijft op post !

Veel groetjes van de roddelende klokkentoren

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.