De heropstart van VBS Biest – directeur Eddy Nuyttens: “We moeten vooral hoopvol zijn !”

Corona. Het nieuwe virus zorgt al een aantal maanden voor een onwezenlijke situatie. Werkelijk niemand ontsnapt eraan. In het vorig Biesteneirke ging de aandacht naar de initiatieven in en voor de zorgsector, nu laten we een aantal mensen aan bod die nauw betrokken zijn bij de heropstart van de scholen. Alle gesprekken verliepen volgens de coronamaatregelen, voornamelijk via videocall.

Eddy Nuyttens: “We moeten vooral hoopvol zijn !”
tekst: Eddy Nuyttens en Rik Verhaeghe

De Ten huize van… van deze maand wordt omgedoopt tot Op kantoor van… Eddy Nuyttens, sinds 21 jaar de enthousiaste directeur van VBS Biest en Jager. Uw reporter had een uitgebreide babbel met Eddy, in zijn kantoor op veilige afstand met een plexiglas als fysieke scheiding.

Eddy, hoe heb je de lockdown, die medio maart begon, ervaren ?
Wat we nu meemaken is een uitzonderlijke situatie… Dit is voor mij een heel grote uitdaging. Ik ben 21 jaar directeur en het is voor de eerste keer dat ik voel dat ik iets niet in handen heb. Op school werk je met doelen en kan je je daar naar richten. Nu weet je niet wat de volgende dagen of weken zullen brengen en dat is heel vreemd. Vanuit een positieve drive pakken we dit rustig, met een groot overleg en gezond verstand aan. Ik reken daarbij sterk op de ervaring, expertise en een sterk inlevingsvermogen van mijn team.
We kunnen klagen en zagen, maar dat werkt niet… vooruitkijken en proberen goed te doen, ons best te doen, ons in te zetten voor de kinderen.

Even terug in de tijd: het schoolfeest op zaterdag 7 maart (1 week vóór de semi-lockdown, RV) met bijna 1 000 toeschouwers in de circustent en het feest in het sob De Roose. Hoe kijk je er nu naar terug ?
In de week ervoor volgden de onheilspellende berichten elkaar op in de media. De meeste mensen – ik incluis – dachten dat het een griepje uit China was dat wel zou overwaaien. Pas toen de lockdown van kracht werd, werd de toestand voor iedereen duidelijk. Handen heb ik niet meer geschud op het schoolfeest. Ik prijs me zeer gelukkig dat de circusvoorstelling nog nét kon doorgaan. Voor de kinderen zou dit ook een enorme teleurstelling geweest zijn.

Wat me al altijd opviel bij jou, nu nog meer dan ooit, is jouw gedreven enthousiasme. Zelfs in een crisissituatie als deze kan je de mensen motiveren ?
Uit een crisis kan je heel veel leren, bijvoorbeeld: hoe ga je er als team mee om ? Ik stel vast dat de samenwerking tussen leerkrachten nóg sterker geworden is. Er is een grote zorgfactor die meespeelt. Collega’s zorgen écht voor elkaar en ontzorgen collega’s die teveel werk hebben… chapeau hiervoor ! Leerkrachten die het wat moeilijker hebben, een virtueel schouderklopje geven. Zorg voor elkaar, het was een vaak gehoorde leuze de laatste maanden. Wel, op onze school is dat een doel !

De scholen werden gesloten, maar daarmee was de kous niet af. Plots moesten de leerkrachten aan preteaching doen en later zelfs nog opvang organiseren. Hoe werd dit ervaren ?
Het werk van de voorbije weken was immens. De paasvakantie was geen vakantie voor de leerkrachten en mezelf, maar iedere dag ons afvragen Hoe gaan we dit aan boord leggen ? Preteaching ? Nooit van gehoord. Lesgeven, opvang, digitale platformen delen, tot ’s avonds laat en in het weekend. Ik kan alleen maar fier zijn op wat mijn team heeft gepresteerd… écht een sterk staaltje klasse en professionaliteit en dit alles i.f.v. van wat ons zo dierbaar is, het kind.

Niet alleen jouw team heeft zich uit de naad gewerkt, ook de kinderen en ouders hadden en hebben het soms niet gemakkelijk.
Inderdaad Rik. Daarom wil ik ook een hele grote pluim geven voor de inzet van de kinderen en de ouders die alles heel goed hebben opgevolgd, absoluut geen sinecure in de huidige omstandigheden. We gaan de ouders hiervoor danken op vaderdag en dat is dik verdiend.

Krijg je ieder kind mee in het leren op afstand ?
We hebben het overgrote deel van de kinderen kunnen bereiken en hebben laptops bezorgd aan 2 gezinnen die problemen hadden… serviceclub Pigeon D’or heeft er ons 2 geschonken en die hebben we in bruikleen gegeven aan de desbetreffende gezinnen.
Toch blijft het een grote bekommernis dat de kloof tussen de sterkere kinderen en de minder sterke kinderen groter zal worden. Meestal hebben minder sterke kinderen moeite met het zelfstandig werken en de thuissituatie én opvolging zal hierin een heel grote rol spelen. Kinderen hebben nood aan hun klasleraar… het zelfstandig werken is voor vele kinderen een échte opdracht. Aan de andere kant stellen we vast dat veel kinderen leren zelfstandig werken vanuit een digitale setting, wat dan weer een meerwaarde betekent voor hun latere schoolloopbaan. Een belangrijke vaardigheid voor de toekomst.

Is de heropstart – met op vrijdag 15 mei een proefdag – vlot verlopen ?
De opstart van de scholen was geen sinecure… De overheid bepaalt en bezorgt ons een mogelijk draaiboek dat we moeten aanpassen naar de lokale situatie. Gelukkig hebben we binnen onze Wegwijzer een goeie preventieadviseur die ons daarin richting geeft. Het schoolteam heeft dit verder bekeken en uitgewerkt. Chapeau voor mijn team, zowel op de Biest als de Jager.

Er kwamen heel wat regeltjes van de overheid over de heropstart. Hoe hebben jullie de puzzel gelegd ?
Ik val in herhaling, maar ik moet nogmaals mijn team bedanken voor de fantastische manier waarop ze dit hebben aangepakt. Eigenlijk hebben we de puzzelstukjes al bij al vlot bij elkaar gelegd. Niet overhaast, stap per stap goed overwogen. Zo hebben we gekozen voor een systeem van halve klassen voor het 1ste, 2de en 6de leerjaar. Voordeel: 1 leerkracht en 1 lokaal. Op die manier houden we alles open voor een heropstart van de overige leerjaren in een volgende versoepelingsfase. Onze risicoanalyse werd goedgekeurd door de preventieadviseur, IDEWE en het schoolbestuur.
We zijn heel dankbaar dat de mensen van het SOB hun infrastructuur ter beschikking hebben gesteld van de noodopvang van kleuters. De voor- en naschoolse opvang gaat nog steeds door in de kerk en wordt opgenomen door Griet en Els van het Kindercentrum.

Er zijn heel veel centen gegaan naar alcoholgels, mondmaskers, ontsmettingsproducten, handschoenen, enz. Maar ook digitaal moet de school mee zijn. Wie zal dat betalen ?
Alcoholgel, mondmaskers, ontsmettingsproducten, handschoenen, faceshields,… we kennen het ondertussen allemaal. Dat is een serieuze bijkomende kost en ik hoop dat de overheid ons hierin nog financieel zal ondersteunen, maar als ik zie hoeveel geld ze al hebben uitgedeeld (al of niet terecht), dan zal het een illusie blijven.
De sterke digitalisering… er wordt momenteel zoveel gevraagd op dat vlak: investeringen in digitale borden, laptops, Ipads, ICT-opleidingen van leerkrachten… alles gaat tegenwoordig online. Maar waar zijn de middelen van de overheid ? Met de werkingsmiddelen halen we het niet meer. Als onderwijsmensen blijven we creatief en schrijven we bedrijven aan voor laptops, maar vaak zijn die al oud en om dat nog in een netwerk onder te brengen dat sterk gericht is op de GDPR is vaak te riskant.
Daarom een oproep: geef scholen centen om hun ICT-park up-to-date te houden en te verruimen. De overheid geeft ons een schamele 300 euro per jaar. Nu moeten we vooral centen gebruiken van schoolfeesten, ouderraad e.d., want de werkingstoelagen die we jaarlijks krijgen voldoen niet.

Hoe zie je de toekomst ?
Dat is koffiedik kijken, maar ik hoop dat we nog dit schooljaar alle peutertjes, kleuters en kinderen van het lager mogen verwelkomen op de Biest en op de Jager, in het systeem van halve klassen wat toch minstens twee volledige dagen per week betekent. Dat zou fantastisch zijn want we zouden het vreemde schooljaar toch nog op een goeie manier kunnen afsluiten (noot: het interview met de directeur werd daags vóór de nieuwe richtlijnen m.b.t. kleuter- en lager onderwijs afgenomen, Eddy had het dus bij het juiste eind; RV). Voor het volgende schooljaar hoop ik écht dat we weer allemaal samen kunnen opstarten, maar dat kan alleen maar als de social distancing wegvalt bij de kinderen. Het is nu misschien nog een droom maar onze Patroonheilige Don Bosco heeft ons leren dromen…
Tot slot, Eddy: is er nog iets dat je wil delen met de lezers van ’t Biesteneirke ?
Ik hoop dat het bij alle Biestenaars en hun familie goed gaat met de gezondheid… dit is én blijft nu nog steeds het allerbelangrijkste. Met ons op school gaat het ook heel goed. Niemand is écht ziek, blijkbaar sterk ras die volgelingen van Don Bosco 😊.