De GR129, wandelen dwars door België (deel 7)

Eind 2020 begonnen we aan een tocht dwars door België: de GR129. Een wandeltocht die ons zal leiden van Brugge in het noordwesten tot Aarlen in het zuiden van ons land. In de vorige editie van ’t Biesteneirke kon je lezen hoe we onze 6de etappe afwerkten. Starten deden we in Ath, vlakbij het station, waar in 1966 de laatste Belgische stoomtrein voor reizigersvervoer vertrok. Rond de middag verscheen dierenpark Pairi Daiza op onze radar, maar een bezoekje zat er wegens tijdsgebrek niet in. De plek waar nu reuzenpanda’s verblijven, was ooit een oord van gebed en bezinning. De oude abdijtoren is een stille getuige van deze bijzondere geschiedenis. Eindigen deden we in de provinciehoofdstad van Henegouwen: Bergen (Mons). Vandaag trekken we verder over de Waalse wegen richting het kleine dorpje Solre-sur-Sambre.

etappe 7: Bergen – Solre-sur-Sambre (36 km)

De stad Bergen staat vermoedelijk niet hoog aangeschreven bij de Biestenaar, maar onbekend is onbemind. De culturele hoofdstad van Europa van 2015 kent een sterke heropleving. We pikken terug in op de GR-route vlakbij de Sint-Waltrudiskerk. Op het pleintje voor de kerk bevindt zich een prachtig beeldhouwwerk van een jong meisje: Lucie et les papillons. Met dit kunstwerk beeldt de kunstenaar zijn eigen dochter uit omgeven door vlinders. Een mooie plek om onze nieuwe dagtocht te beginnen. De belforttoren duikt al snel op in het landschap. De 87 meter hoge toren werd gebouwd in de 17de eeuw en bevat een beiaard met 49 klokken. Voor zij die een bezoekje willen brengen aan Bergen raad ik zeker aan om het pad te nemen naast de belforttoren richting het kasteelpark (Parc du Château). Je vindt er een verrassend mooi groen plekje van Bergen met vergezichten over de stad. Een ideale plek voor een picknick of om even helemaal tot rust te komen.
De charmante straatjes in de binnenstad brengen ons naar de Jardin du Mayeur (de tuin van de burgemeester). We houden even halt bij het standbeeld van de kwajongen (Le Ropieur) opgesteld aan de fontein. Deze staat erom bekend dat hij de bezoekers aan de tuin tracht nat te spuiten. We nemen vervolgens de voetgangerstunnel richting het stadhuis en de Grote Markt van Bergen. Momenteel kent het stadhuis een grondige renovatie. We hadden ons laten vertellen dat aan de voorgevel een beeld van een aapje zou staan (le Singe du Grand Garde). De legende zegt dat wie met zijn linkerhand over het hoofd van het aapje wrijft, geluk zou ervaren. Helaas voor ons is het aapje door de renovatiewerken tijdelijk onbeschikbaar. We zullen ons geluk elders moeten beproeven ! De vredigheid waarin we de Oude Markt aantreffen, staat bovendien in schril contrast met de drukte die er heerst tijdens het jaarlijkse Doudou-festival. Voor zij die daar nog nooit over gehoord hebben, raad ik aan om eens een filmpje op YouTube op te zoeken. Je zal versteld staan !
We kronkelen door een aantal smalle straatjes om uit te komen bij een drukke verkeersader. Even verderop wandelen we langsheen de Waux-Hall, een gezellig landschapspark met beeldhouwwerken. Ooit was dit het privédomein van een aantal welstellende burgers, inmiddels een openbaar park toegankelijk voor iedereen. We kunnen ons voorstellen dat dit bij goed weer een lokale trekpleister is voor jong en oud. De stad Bergen – die eigenaar is van het domein – heeft de nodige faciliteiten voorzien (een speeltuin, een joggingpiste, tennisvelden, een basketterrein, etc.) Voor elk wat wils.
We verlaten de drukte van de stad. Op weg naar het Bois de Mons worden we getriggerd door het geluid van kletterend water. We wijken even van onze route af en ontdekken een mooi idyllisch plekje, de Cascade d’Hyon. We wandelen over de oude (doch recent gerestaureerde) brug die ons leidt over de rivier de Trouille. Onder ons stroomt het rivierwater trapsgewijs naar beneden (cascade). De brug is gelegen vlakbij een groene oase. Een fijne plek om te pauzeren en meer dan de moeite waard om de GR-route even te verlaten. De extra meters nemen we er wel bij.
We zijn op weg naar het dorpje Spiennes, een naam die velen waarschijnlijk weinig zegt. Vreemd, want dit kleine Waalse dorp herbergt werelderfgoed. De reden daarvoor moet worden gezocht in de ondergrond. Op deze plek werden in de 19de eeuw een aantal merkwaardige vondsten gedaan. In eerste instantie door arbeiders van een nabijgelegen steengroeve, later tijdens graafwerken voor een lokale spoorlijn toen 25 mijnschachten bloot kwamen te liggen. Nader onderzoek wees uit dat het gaat om vuursteenmijnen uit de prehistorie. In de periode van 4300 tot 2300 v. Chr. zou hier vuursteen zijn ontgonnen en bewerkt. De mijnen behoren tot de oudste en grootste vuursteenmijnen van Europa en prijken sedert 2000 op de werelderfgoedlijst van UNESCO.
Van Spiennes gaat het via Beugnies naar Givry. Ook daar kronkelt de rivier de Trouille zich een weg door het straatbeeld. Deze waterweg zullen we vandaag regelmatig tegenkomen. We bevinden ons bovendien vlakbij de grens met Frankrijk. We worden een lange rechte aardeweg ingestuurd. Plots worden we opgeschrikt door een verdwaalde viervoeter. Even inzoomen met de camera. Met wie hebben we hier te maken? Tot onze grote blijdschap blijkt het om een vos te gaan! Gelukkig heb ik een topfotograaf meegenomen als wandelgezel. Deze ontmoeting moet uiteraard op beeld worden vastgelegd.
Het dorpsplein van Grand-Reng is onze volgende stop. We nemen plaats op een bankje voor een korte pauze. Het ziet er helaas naar uit dat het lokale Café des Sports definitief zijn deuren heeft gesloten. Gelukkig is de kleine supermarkt op de hoek wel open om een drankje te kopen. We kunnen de energie gebruiken om aan de slotkilometers van onze dagtocht te beginnen. Deze zullen we voor een groot deel over landelijke paden mogen doorbrengen. Toch worden we opgeschrikt als plots een gedeelte van de GR-route overwoekerd blijkt te zijn en bezaaid met brandnetels. Hoe lang zou het geleden zijn dat iemand hier passeerde? We banen ons een weg door de wildernis. Onze eindbestemming is immers vlakbij, Solre-sur-Sambre. Deze plaatsnaam heeft een Keltische oorsprong en betekent Water met modder aan de Samber. Veel water treffen we er inderdaad aan. Eerst kruisen we de Samber via een smalle sluisbrug, iets verderop volgt een tweede brug over een zijarm van de rivier. We houden er geen natte voeten aan over. We besluiten om onze dagtocht te beëindigen aan de plaatselijke Sint-Medarduskerk. Genoeg kilometers voor vandaag. Tijd voor een afsluiter in het plaatselijke café la Clé de Sol (de solsleutel) na een meer dan geslaagde etappe. Wordt vervolgd…


Beelden van onze zevende etappe kunnen worden gevonden op mijn YouTube kanaal. Surf naar www.youtube.be en typ in de zoekbalk “Maxime Korber” om mijn kanaal te vinden. Rechtstreekse link naar het filmpje van onze zevende etappe: https://youtu.be/j9A1Tqe9qBg

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *