Ten huize van… Marjaatje van den Duc

We zijn eindelijk nog een keer op pad geraakt, de fotograaf en de reporter. Niet bij een verdienstelijke sporter, maar deze keer bij een doodgewone bewoonster van onze wijk met name… Marjaatje van den Duc. Bij de ouderen onder ons gaat allicht een lichtje branden en voor de jongsten onder ons gaat Maria het een en ander verduidelijken.

 

Maria Waelkens, je bent op de Biest beter gekend als Marjaatje van den Duc. 

Eigenlijk is dat niet moeilijk hé.  Dat komt omdat mijn man en ik indertijd zaakvoerder waren van het café De nieuwen Duc. Het café was gelegen in de Lebbestraat (waar zich nu Fietsen Filvan bevindt, nvdr). 

 

Welke omschrijving zou je op vandaag geven, over het café van vroeger?

Ja, wat moet ik daar nu op antwoorden, wat een café was dat ?  Een café gelijk een ander zeker, een plaats waar Jan en allemaal binnenkwam, rijk en arm door elkaar, geen onderscheid. De ene kwam over de vloer om een klapke te doen, een ander voor een pintje te drinken en de jonge gasten kwamen waarschijnlijk voor ons dochter, voor wat gaat een mens op café ?  ‘k Moet wel zeggen dat het er af toe héél druk kon zijn.  We hadden de vinkeniers die bij ons een onderkomen hadden, de kaartersclub, de spaarkas, supporterslokaal van onze zoon Marnix die aan motorcross deed, een feestzaal waar tal van activiteiten in doorgingen, een voetbalploeg en als ze gewonnen hadden… ‘k Hoef daar waarschijnlijk geen tekeningske bij te maken wat er toen gebeurde.  Ja, het was plezant, maar we hebben veel moeten werken hoor !  Als ik op zaterdagavond rond 4 uur de laatste klant uitgeleide deed dan kuiste ik steevast de hele zaak. Jaja, het moest proper zijn want op zondagmorgen om 7 uur ging de deur weeral open. 

Maria, over welke eigenschap moet een herbergierster beschikken ?

“Het moet proper zijn”, gelijk dat men zegt in Waregem … ge moet van de vloer kunnen eten en natuurlijk een goed pintje kunnen tappen. Goed in de omgang met mensen zijn, gelijk de 3 aapjes, kende dadde… horen, zien en zwijgen, zeer belangrijk.  En liep het dan eens uit de hand dan schrok ik er niet voor terug om iemand eruit te zetten. Als ze ambras maakten trok ik eerst de deur open, stektige ze bij uldere coljee en buiten ermee !  (”Heb ik nog met eigen ogen gezien”, beaamde schoondochter lief). 

 

Een traditioneel vraagje: Maria, ben jij een geboren en getogen Biestenaar ?

Ik ben geboren in Anzegem, meer bepaald op den Heirweg. Er waren bij ons vier meiskes en twee knecht’n. In het jaar ’55 zijn we getrouwd en in de Kollebloemstraat hier op de Biest komen wonen. We waren wel beginnen bouwen het jaar vóór we trouwden. Van opleiding ben ik naaister.  Ik heb nog school gelopen in de Guido Gezellestraat bij de nonnekes.

 

Je bent geboren in 1931… 

Jaja, ‘k hoor u al af komen op kousenvoeten, straks gaan er negentig kaarsen op de verjaardagstaart staan. Dat zijn d’er wel veel hé. ‘k Weet niet of ik ze allemaal in ene keer ga kunnen uitblazen. We kunnen maar proberen zeker ?

 

Maria, wat is jouw geheim om oud te worden?

Geheim, geheim ? D’er is daar geen geheim aan volgens mij, ik peins dat je sjanse moet hebben, gespaard blijven van ziektes, meer is ’t niet.  Ja maar ja, ik moet wel toegeven dat ik een bezige bij ben, stille zitten dat kan ik niet. Twee maal per dag moet ik naar buiten, een toerke wandelen, vroeger met mijn hondje maar dat is nu ongelukkiglijk komen te overlijden. En… iedere avond rond een uur of zes – alhoewel dat ik moet toegeven dat het regelmatig meer vijf uur is – drink ik ne goeie  porto. Neenee, ne goeien, geen bucht want weet je, er is daar veel verschil in. Weet je, zelfs toen de corona er was kon ik ook niet in mijn kot blijven, maar wel met de mondmasker op.  Pas op: ‘k deed wat ik moest doen. 

 

Maria, je hebt de Biest zien evolueren?

Alles evoleert, den tijd sta niet stille, maar ’t is daarvoor niet altijd goed.  Akkoord, we kunnen en zullen het niet kunnen tegenhouden. Kijkt hier bij ons… waar is de beenhouwer, den bakker, ’t winkeltje, het café,…?   Ga naar ’t groot warenhuis hoor ik u peinzen, maar als je een dagje ouder wordt is dat niet meer zo van zelfsprekend.  Sjanse dat de schoondochter mij regelmatig komt ophalen voor de commissies. Waar is de tijd dat er hier op het kerkplein grote tenten stonden, d’er was hier toch altijd iets te doen, maar nu… ze hebben zelfs verdomme nu nog de kerk gesloten op de koop toe.

 

Vloeken, Maria?

Joak als ge Onze Lieven Here zijn voornaam weglaat kan dat geen kwaad, maar ja ik ben kwaad en schrijf dat maar gerust in ’t Biesteneirke. 

Wie heeft er dat nu in zijnen kop gehaald om onze kerk zelfs overdag te sluiten ? Ja ge moogt het weten, ik ging daar tweemaal per dag binnen en pas op ik was daar nooit alleen, ge zoudt zelfs verschieten wie daar overdag een voet binnen zette. Biestenaars van wie dat je het niet zou verwachten dat ze een moment van stilte opzoeken of een kaarsje ontsteken. Of moet ik nu een afspraak met de belbus regelen die mij naar Waregem Ploatse  zal voeren voor een kaarsje te branden? Maar ja … we hebben het er juist over had niet,  dat heeft ook te maken met de vooruitgang van den tijd zeker…?  Of zou het, het begin van den ondergang zijn ? Weet je wat … peinst daar eens over.

 

Weet je wat Maria, je bent vooreerst bedankt voor het onthaal en de warme babbel en namens de lezers van ’t Biesteneirke… een dikke proficiat met je verjaardag en de piepers ga je tegoed moeten houden voor na de corona.

 

Oproep ! 

Maria viert haar 90ste verjaardag op dinsdag 14 december.  Wie stopt een kaartje in haar brievenbus ? Maria woont in de Bieststraat 61, dat is het appartement naast café De Heerlijkheid links van de kerk. 

2 gedachten over “Ten huize van… Marjaatje van den Duc

  • 26 november 2021 om 08:14
    Permalink

    Zo leren we weer iets bij over de Biest en werd ik even terug in de (goeie, oude?) tijd gebracht.
    Een leuke reportage Marnix!

    groetjes uit Koksijde,

    Geert

    Beantwoorden

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *