Laatste kerst(mis) op de Biest

Jullie weten het allemaal: het kerkgebouw de Biest wordt in de komende maanden onttrokken aan de katholieke eredienst. Er is geen geld meer ! Zelfs niet voor de verlichting van de kerstster op de toren. Aan de ingang van de kerk staan twee kerstboompjes eenzaam te wezen. Ook St-Jozef treurt nu hij zijn stek definitief verlaat en weer op zoek moet naar een nieuwe stal. Voor hem wordt het een heruitgave van het Betlehemgebeuren. Nochtans jeunde hij zich op de Biest, ooit een bijna onbewoond landbouwgebied, overwoekerd door biezen en moeilijk toegankelijk via twee landwegen met drie grote boerderijen en twee cafés.
Op 24 december 1966 werd voor het eerst een mis opgedragen in het nieuwe gebouw: een kerstnachtmis. Er was veel volk en te weinig stoelen. Het gelegenheidskoortje dreunde Stille nacht terwijl Jules Devos het orgeltje betimmerde en de eerste pastoor E.H. Devrieze schitterde in zijn gloednieuwe kazuifel, de misdienaars blonken in hun witte pijen met nieuwe fluweelrode schouderdoeken. Het was feest, groot feest ,vreugde alom, een volksfeest waar iedere Biestenaar naar toe geleefd had: eenvoudig, spontaan, intens, warm,… vrede voor iedereen !
Er groeide een hechte en actieve Biestgemeenschap en we zijn de mensen die zich daarvoor ten volle hebben ingezet uiterst dankbaar. De meesten zijn er ondertussen niet meer en zijn wel gaan aankloppen bij Sint-Pieter, in de hoop het tij te doen keren in wat er ondertussen op de Biest gebeurde. Helaas, het werd de teleurgang van onze eens zo bloeiende en levendige parochie.
We zijn nu 55 jaar verder. De groeiende woonwijken werden door allerlei ingrepen van elkaar gescheiden en gaan bijna geruisloos over in een ongebreidelde en versmachtende explosie van appartementen en industriezones. De parochie houdt op te bestaan, ons sociaal weefsel bloedt en
dreigt te verdwijnen in een niet te verantwoorden en hebberig systeem van commercialisering en geldgewin. Een slagkrachtige pandemie slaat meedogenloos en dodelijk om zich heen en verwoest ongewenst families, vriendschappen, verenigingen, ons samenzijn.
Zaterdag 25 december om 10.30 uur wordt voor het laatst kerstmis gevierd in wat nu nog onze kerk is. Neen, we doven geen kaarsen en zeker geen lichtjes. lntegendeel, we vuren ze aan met een zekere dankbaarheid voor wat we in het verleden ontvingen en met de onvermoeibare hoop op geluk en zegen voor iedereen in een nabije toekomst.
Rendez-vous op Kerstmis. Hoor de engelen zingen.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *