GR129, wandelen dwars door België

Eind 2020 begonnen we aan een tocht dwars door België: de GR129. Een wandeltocht die ons zal leiden van Brugge in het noordwesten tot Aarlen in het zuiden van ons land.

In de vorige editie van ’t Biesteneirke kon je lezen hoe we onze 5de etappe afwerkten. We vertrokken aan de Moulin du Cat Sauvage in Ellezelles. Het dorp dat misschien wel de geboorteplaats is van de bekende Belgische detective Hercule Poirot (feit of raadsel ?). We maakten kennis met de heksenfolklore van Ellezelles aan het atelier van kunstenaar Jos De Smedt. Daarna trokken we langsheen het jaagpad van de Dender richting eindbestemming Ath. Ook daar viert folklore hoogtij met de jaarlijkse Reuzenstoet (de Ducasse van Ath). Vandaag trekken we richting de provinciehoofdstad van Henegouwen: Bergen (Mons).

etappe 6: Ath – Bergen (37 km)

Vandaag staan we voor één van de langere etappes van de GR129. In totaal moeten we 37 kilometer overbruggen. We pikken in op de route vlakbij het station van Ath. Een interessant weetje, vanuit dit station vertrok op 20 december 1966 de laatste stoomtrein voor reizigersvervoer. Deze gebeurtenis werd destijds plechtig gevierd met veel toeschouwers en een fanfare. De eindbestemming van de stoomlocomotief was Denderleeuw. Wij gaan vandaag echter een heel andere richting uit…
De GR-route stuurt ons onmiddellijk richting het water. We wandelen langsheen het Kanaal Blaton – Ath. Deze waterweg werd gegraven in het midden van de 19de eeuw. Vandaag de dag ligt het er zeer rustig bij, maar na de Eerste Wereldoorlog was dit een zeer druk bevaren kanaal. Dat had alles te maken met de mijnindustrie in de Borinage en het transport van steenkool via de waterwegen. Het verhaal is echter gekend. De mijnbouw hield niet stand. De laatste mijn van de Borinage sloot in 1976. Tegenwoordig is het goederentransport over deze waterweg bijna nihil.
Een sluisbrug brengt ons naar de overkant van het kanaal. We worden een smal oeverpadje ingestuurd. Op een aantal plekken komen we tot heel dicht bij het water. Bij grote regenval lijkt ons deze plek eerder te mijden, maar vandaag is het hier aangenaam wandelen. We stappen richting de voormalige steengroeve van Maffle. Reeds sedert de Middeleeuwen werd op die plek blauwe steen ontgonnen. De steengroeve kende zijn hoogdagen voornamelijk in de 19de eeuw. Vandaag valt hier niet veel meer van te merken. De ontginning stopte rond het jaar 1960. Het domein werd inmiddels omgevormd tot natuurgebied, met succes als je het ons vraagt. De ondergelopen steengroeve is bovendien zelfs toegankelijk voor duikers.
Vandaag zullen we het grondgebied van heel wat kleine dorpjes doorkruisen. Ideaal om onze geografische kennis bij te spijkeren. Van Arbre gaat het naar Attre naar Mévergnies. Een eerste pauze houden we in Brugelette. We nemen plaats op een bankje onder een flinke boom. Een beetje schaduw doet ons goed. De naam Brugelette doet bij sommigen misschien wel een belletje rinkelen. Op dit grondgebied bevindt zich namelijk dierentuin Pairi Daiza. Reeds 3 jaar op rij (2018-2020) verkozen tot beste Dierentuin van Europa en deel van het imperium van een zekere Marc Coucke. We zien de oude abdijtoren opduiken. Wist je dat in de Middeleeuwen op de site van Pairi Daiza geen panda’s, maar monniken woonden ? De heilige Bernard van Clairvaux stichtte in 1148 op die plek een cisterciënzerabdij, één van de meeste welvarende in Henegouwen. De abdij bleef bestaan tot 1789. De abdijtoren is helaas één van de weinige overblijfselen die herinnert aan die bijzondere geschiedenis.
Wij laten de toeristische trekpleister letterlijk links liggen en worden een aantal mooie veldwegen ingestuurd. Deze brengen ons naar het dorpje Lens, niet te verwarren met zijn naamgenoot uit Frankrijk. We wandelen voorbij het fraaie gemeentehuis. Qua kilometers zijn we al over halfweg. Het gaat goed vooruit. Het mooie weer zal er ook wel iets mee te maken hebben. Ook de dorpjes Erbaut en Erbisoeul mogen we inmiddels van ons lijstje afkruisen. Het brengt ons tot aan de rand van het bos van Ghlin. Een mooie groene long, waar je in het voorjaar kan genieten van een blauwpaars tapijt van boshyacinten. Bij onze passage is daar helaas niets meer van te zien.
Eenmaal uit het bos treffen we het dorpscafeetje Le Mouligneau. De horeca is terug open. We kunnen de beentjes even laten rusten en genieten van een lekker koffietje. Het café ligt vlakbij de kapel Notre Dame du Mouligneau, een bekend bedevaartsoord in de streek. In 1615 werd de streek rond Bergen zwaar getroffen door de pest. De inwoners van Ghlin zochten hun heil bij de kapel ter verering van de Heilige Maria. Ze bleven wonder boven wonder gespaard. Als dank voor deze redding en ter nagedachtenis van deze gebeurtenis wordt jaarlijks op 15 augustus (Onze-Lieve-Vrouw Hemelvaart) nog steeds een religieuze processie gehouden in Ghlin.
Wij zetten inmiddels ook onze processie verder. Eerst volgt er nog een passage door het Bois Brûlé. We wandelen door een mooie dreef van hoge beuken. Hier heerst nog rust en stilte, maar de drukte die bij een grootstad als Bergen hoort, is reeds dichtbij. Om het stadscentrum te bereiken, moeten we nog een paar drukke verkeerspunten over. Via een brug worden we over de E19/ E42 geleid. In de verte zien we al een aantal torens van de stad Bergen opduiken. Iets verderop steken we ook de Route de Wallonie over. Vervolgens worden we via een smal padje omhoog (bijna dichtgegroeid door de struiken eromheen) op een spoorwegbrug gebracht. Onder ons stroomt het kanaal Nimy – Blaton – Péronnes. Een gedenkplaat aan de brug herinnert aan de slag bij Mons tijdens WOI. De Duitse soldaten gebruikten deze spoorwegbrug om aan de overkant van het kanaal te geraken en verder terreinwinst te boeken. Twee Britse soldaten slaagden er echter in – met een zware mitrailleur – om de vijandelijke troepen lang genoeg af te houden zodat hun strijdmakkers zich in veiligheid konden brengen. Voor de 2 soldaten in kwestie liep het echter minder goed af. De ene soldaat sneuvelde bij de vijandelijkheden, de andere werd krijgsgevangen genomen. Beide soldaten werden later gehonoreerd met het Victoria Cross (voor Britten de hoogste militaire onderscheiding).
Via het jaagpad van het kanaal komen we aan bij Le Grand Large, een groot kunstmatig meer. Het blijkt een populaire plek te zijn voor recreatievelingen. Verschillende wandelaars en fietsers kruisen ons pad. Het lijkt ons een aangename plek om te vertoeven en dit op slechts 2 kilometer van het stadscentrum. Hier bevindt zich ook een mooi zwembadcomplex.
Onze eindsprint is nu helemaal ingezet. Langs de rivier La Haine (een zijrivier van de Schelde) wandelen we richting het centrum van Bergen. Via een paar drukke verkeersaders – het is duidelijk te merken dat we in stedelijke omgeving zijn – bereiken we het historische hart van de stad. Ons eindpunt voor vandaag is gelegen aan de Sint-Waltrudiskerk. De eerste indrukken van de provinciehoofdstad zijn alvast veelbelovend. Vandaag hebben we echter al genoeg kilometers op de teller. We houden de verkenning van de stad voor onze volgende etappe. Wordt vervolgd…

Beelden van onze zesde etappe kunnen worden gevonden op mijn YouTube kanaal. Surf naar www.youtube.be en typ in de zoekbalk “Maxime Korber” om mijn kanaal te vinden. Als u een rechtstreekse link wil naar het filmpje van onze zesde etappe, kunt u volgende URL gebruiken: https://youtu.be/a80YjO0hi7w.

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *