De GR129, wandelen dwars door België

tekst: Maxime Korber 

Enkele maanden geleden begonnen we aan een tocht dwars door België: de GR129. Een wandeltocht die ons zal leiden van Brugge in het noordwesten tot Aarlen in het zuiden van ons land.
In de vorige editie van ’t Biesteneirke kon je lezen hoe we onze 2de etappe voltooiden. Deze startte in het Brugse Ommeland en eindigde bij zonsondergang aan Machelenput. Inmiddels staan we – vóór zonsopgang – op dezelfde plek, klaar voor een nieuwe etappe. De GR129 zal ons vandaag van Machelen-aan-de-Leie naar Oudenaarde brengen. Er wordt sneeuw voorspeld, dus we mogen ons verwachten aan winterse temperaturen.

etappe 3: Machelen – Oudenaarde (32 km)

Machelen-aan-de-Leie was de geboorte- en woonplaats van Roger Raveel. Het is dit jaar exact 100 jaar geleden dat deze beroemde kunstenaar het levenslicht zag. Zijn werken zijn nog steeds te bewonderen in zijn geboortedorp in het Roger Raveel museum. Pas enkele tellen vertrokken voor onze nieuwe dagtocht treffen we de Muur van de Verbeelding aan. Dit kunstwerk van Roger Raveel vlakbij het dorpscentrum is een 40 meter lange betonnen muur met figuren en spiegels. We treffen o.a. het silhouet aan van de kunstenaar zelf en zijn vrouw Zulma. Ook de kat – een vaak terugkerend element in het werk van Raveel – kreeg een plaatsje in dit betonnen kunstwerk.

We verlaten het dorpscentrum van Machelen en zetten koers richting Kruisem. De sneeuw heeft het landschap intussen wit gekleurd. We nemen in Kruishoutem een brug over de E17. Dit is voor ons bekend terrein. We besluiten een extra lusje te maken richting de uitkijktoren van Kruishoutem. We kunnen heus niet elke dag de wijde omgeving in een winterse aanschijn bewonderen. Eenmaal aangekomen, moeten we echter vaststellen dat de toren uit veiligheidsoverwegingen is afgesloten. De houten trappen die ons in hogere sferen moesten brengen, zijn helaas niet toegankelijk voor het publiek. We besluiten dan maar in de nabijheid van de toren een korte pauze te nemen. We hebben nog heel wat kilometers voor de boeg.

Onze volgende bestemming wordt Lozer. Ook dit behoort tot het grondgebied van de fusiegemeente Kruisem. Het Lozerbos is een populaire plek voor wandelaars en mountainbikers. Ook vandaag is dit het geval, ondanks de koude temperaturen. Tot onze spijt blijkt de GR-route echter niet door het bos te gaan, maar enkel de bosrand te volgen. Aangetrokken door de besneeuwde wandelpaden besluiten we toch een stukje door het bos te wandelen. Het zou zonde zijn deze mooie plek zomaar voorbij te wandelen.

De GR-paden leiden ons vervolgens richting Huise. We maken ons op voor één van de hoogtepunten van onze dagtocht. In Huise treffen we immers een beetje geschiedenis van eigen bodem aan, de Huisekoutermolen. De naam zal menig Biestenaar misschien niets zeggen, maar deze molen stond jarenlang in de Hoogmolen op de hoek van de Vlasbloemstraat en de Hoogmolenstraat (waaraan het dus ook zijn naam heeft te danken). Volgens de historieken zou deze reeds vóór 1512 gebouwd zijn, doch de exploitatie stopte in 1948 en de molen kwam in verval. Begin de jaren ’70 werd hij ontmanteld en overgebracht naar Huise, waar hij een nieuw leven kreeg. De “verhuis” van de molen gebeurde vóór mijn geboorte, maar als kind – spelend in de wijk – was de historische plaats van de molen mij goed bekend. Een beetje nostalgie. We besluiten dat dit de ideale plek is voor onze lunch en nemen plaats op een bankje in de nabijheid van de molen.
Lang kunnen we echter niet blijven zitten. De temperatuur blijft rond het vriespunt hangen. Bij deze koude blijven we beter zoveel mogelijk in beweging. We stappen verder en zetten voet op grondgebied Wannegem-Lede. Ook hier prijkt een molen in het landschap, de Schietsjampettermolen. Deze molen werd ‘geïmporteerd’ uit Houtave, deelgemeente van Zuienkerke. De afbraak van de molen gebeurde in 1981 onder hevig protest van de plaatselijke veldwachter (sjampetter). Hij haalde zijn wapen boven en vuurde een kogel af in het molenkot. Deze gebeurtenis heeft de molen – na zijn verplaatsing naar Wannegem-Lede – zijn huidige naam gegeven. Vanaf de heuvel waarop de molen staat, heb je een mooi verzicht over de streek. Er zijn mooie wandelingen te maken in de nabije omgeving. Een aanrader voor zij die een wandeling dichtbij huis zoeken.

We voeren het tempo inmiddels wat op. De kilometers dikken aan. Vooraleer we het grondgebied van onze eindbestemming Oudenaarde betreden, is er nog een passage door Moregem voorzien. Moregem is een deelgemeente van Wortegem-Petegem. Via een aantal dorpswegels bereiken we het kleine centrum. In het midden prijkt een mooi wit Kerkgebouw. Deze parochiekerk is een beschermd monument en huisvest o.a. een 19de-eeuwse orgel. Een idyllische en rustgevende plek.

We genieten ten volle van de rustige paden die we nu bewandelen, doch naderen met rasse schreden Oudenaarde. Alvorens het centrum binnen te stappen, passeert de route nog even langs de Donkvijver. Deze ontstond in de jaren ’60 na het uitgraven van de grond voor de aanleg van de N60. Het recreatiedomein Donk is een geschikte plek voor teambuildings, sportkampen en andere evenementen. Je vindt er o.a. een moerasparcours en een klimtoren. Het bevat verschillende wandelpaden en ook watersporters komen er aan hun trekken (zeilen, kajakken, etc.). Ook zonnekloppers vinden gemakkelijk hun weg naar dit domein.

Ons eindpunt is nu vlakbij. Op weg naar de Markt van Oudenaarde treffen we het monument van Tacambaro aan op het gelijknamige Tacambaroplein. Dit monument beeldt een vrouw uit die – liggend op een aardbol – een rouwkrans in de hand houdt. Het herinnert aan de slag bij Tacambaro in Mexico die plaatsvond in 1865. Tijdens deze slag kwamen tientallen Oudenaardse vrijwilligers – onder leiding van en ter verdediging van het keizerrijk van Maximiliaan van Habsburg en Charlotte van België – om het leven nadat ze werden omsingeld door plaatselijke troepen. Het standbeeld symboliseert het verdriet van de achtergebleven vrouwen.

De Markt van Oudenaarde is het eindpunt van onze dagetappe. We besluiten nog even het Centrum Ronde van Vlaanderen (museum) binnen te stappen. Deze stad is al jaren de aankomstplek van Vlaanderens Mooiste. Voor wielerliefhebbers is dit museum een must. Hier kunnen we ons letterlijk en figuurlijk even opwarmen. We kunnen vandaag terugkijken op een mooie en gevarieerde etappe. Ditmaal dichtbij huis en op vertrouwd terrein. Met een passage langs de Huisekoutermolen bracht de GR129 ook een beetje geschiedenis van eigen bodem. We kijken alvast uit naar wat de volgende etappe zal brengen. Wordt vervolgd…

Beelden van onze derde etappe kunnen worden gevonden op mijn YouTube kanaal. Surf naar www.youtube.be en typ in de zoekbalk “Maxime Korber” om mijn kanaal te vinden. Als u een rechtstreekse link wil naar het filmpje van onze derde etappe, kunt u volgende URL gebruiken: https://youtu.be/oBaAlhr6YSk.