Biestenaars supporteren voor Essevee in Arnhem (1)

tekst: Rik Haerens

Afspraak donderdag 2 november om 13.30 uur in de Hippodroomstraat. Na de nodige voorraad drank in de frigobox gestoken te hebben voor de medepassagiers was het uiteindelijk 13.50 uur toen we vertrokken. Na wat fileleed in Kruibeke hielden we onze 1ste stop t.h.v. de grens in Gulf ‘t Goor om de benen eens te strekken en om van de vanillejenever te proeven die in de box zat.
Na 15 minuten terug vertrokken richting Arnhem maar hoe dichter we ons doel naderden, hoe meer de open lucht plaats maakte voor regenbuien… voorbode voor een stormachtige match ?
Omstreeks 16.30 uur passeerden we de thuishaven van Vitesse, de GelreDome, waar aan de noordzijde meer dan 20 Esseveesupportersbussen netjes naast elkaar opgesteld stonden. Tien minuten later aankomst aan parking Rozet waar we opgewacht werden door Freddy en Nicole om vervolgens nog een 400-tal meter te wandelen naar onze B&B ’t Nieuwe Plein. Na de rest van de jenever soldaat gemaakt te hebben op één van de kamers zijn we gaan eten in restaurant Momento waar mijn bestelling sous vide gegaarde eendenborstfilet niet te eten viel, maar ik hoefde ervoor niet te betalen van het huis.
Na het diner zijn we nog eens naar het fandorp van SVZW gegaan op het Gele Strijdersplein waar we familieleden en vrienden ontmoetten om van daaruit de pendelbus te nemen naar het stadion, 2,5 km verder. Wegens de enorme drukte hebben we tenslotte maar een lijnbus genomen die ons ook gratis werd aangeboden. Bij aankomst aan de Noordingang was er maar één draaideur voor de bezoekende fans en werden we zeer grondig gefouilleerd tot mijn brillenkast toe.
Op de tribune zat de sfeer er al goed in. Overal in het bezoekersvak zag je rood-groene vlaggen, sjaals, petten enz. De rest van het stadion kleurde geel en zwart, een kleurrijk spektakel in een overdekte Gelredome die plaats biedt aan 21 000 toeschouwers.
Bij het betreden van de spelers op de grasmat werden er vanuit ons vak rood-groene rookbommetjes gegooid waardoor het zicht beperkt was. Voor Onur Kaya was het wel een apart gevoel om na 7 jaar terug te keren waar hij gedurende 9 jaar kind aan huis was. De adelaar die in het embleem van Vitesse staat heb ik helaas niet in actie gezien.
Na het laatste fluitsignaal konden we ons opmaken voor een feestje samen met de entourage van SVZW. Seetje had al een hoekschopvlag vast waar hij mee stond te zwaaien zoals bij een overwinning in onze thuismatchen. Olé olé olé olé forza SV. Het was de 1ste zege voor Essevee en tevens de 1ste overwinning voor een Belgisch team in de Europese campagne.
De supportersschare moest nog 30 minuten nablijven en werd dan op de fanbussen geloodst terwijl wij met de gratis lijnbus naar het station gevoerd werden. Van daaruit richting Korenmarkt in Le Grand Café met wat natjes en een droogje het succes vieren van onze jonge ambitieuze ploeg tot 1.30 uur. Daarna zijn we gaan slapen maar wegens continue nachtlawaai is daar niet veel van in huis gekomen zodat het vroeg dag was.
Na een stevig ontbijt hebben we dan het informatiecentrum Airborne at the Bridge, een gratis historisch centrum van de slag om Arnhem in WO2 bezocht.
’s Namiddags zijn we dan teruggereisd naar Waregem.